In contact met maatschappelijk werk

Rond twintigste raakte ik overwerkt. Ik zat in het eerste jaar van de universiteit, en werkte naast school. Ik had erg onderschat hoeveel tijd ik moest besteden aan school, waardoor ik in de problemen kwam met het werk. De situatie was niet makkelijk. Het ging alleen echt mis toen mijn vader overleed. Het was compleet onverwachts. Mijn vader was 51 jaar oud, en hij overleed aan een hartaanval. Dat gebeurde rond de kerstvakantie, vlak voordat de tweede tentamenperiode ging beginnen. Ik koos ervoor om mijn tentamens later te gaan maken. Ik liep op die manier studievertraging op. Ik zat niet lekker in mijn vel, voelde me waardeloos en ik miste mijn vader erg. Ik durfde dat niet op school te delen, ook niet met mijn vrienden. Ik weet niet waarom, maar ik schaamde me erg voor mezelf. Ik kon het alleen niet lang voor mezelf houden. Op een dag barstte ik in huilen uit tijdens een les. We kwamen op de dood als onderwerp. Ik deed mijn best om me in te houden, normaliter huil ik niet, maar nu kon ik het niet meer tegenhouden. De schaamte werd daardoor alleen nog maar groter. Ik raakte op die manier wel in gesprek met mijn mentor. Hij raadde me aan contact te zoeken met maatschappelijk werk. Dat deed ik dan ook gelijk, ik realiseerde me dat ik ook niet langer tegen mezelf kon doen alsof er niks aan de hand was. Ik zocht op internet naar maatschappelijk werk in de buurt. Dit is wat ik tegenkwam  ewropsycho.com. Zo kwam ik met maatschappelijk werk in contact.

Wat in contact komen met maatschappelijk werk mij geboden heeft

In de eerste instantie ging ik naar maatschappelijk werk toe om in gesprek te komen. Die gesprekken gingen goed, ik had een goede klik met mijn maatschappelijk werker. Ik kon alles tegen hem zeggen. Ik vertelde hem over mijn vader, de band met mijn moeder, werk en dat ik moeite had met de universiteit. Hij wist me goede adviezen te geven. Na een aantal gesprekken verwees maatschappelijk werk me door naar een psycholoog, zodat ik verder kon praten over de problemen die ik had. Ik bleef wel in contact met de maatschappelijk werker. Zonder de website van EWRO Psycho was dat niet zo snel gelukt, ik ben tevreden over mijn contact met EWRO Psycho omdat:

  • Ik via de website snel in contact kon komen met maatschappelijk werk.
  • De website was duidelijk en overzichtelijk, ik hoefde niet lang te zoeken.
  • Ik kreeg snel en vriendelijk antwoord op de mails die ik verstuurde.

Terug op het juiste pad

Door in gesprek te gaan met een maatschappelijk werker realiseerde ik me dat ik te veel hooi op mijn vork had genomen. De universiteit was misschien wel te hoog gegrepen voor mij, en er dan ook nog veel bij gaan werken is dan niet zo slim. Dat in combinatie met het overlijden van mijn vader werd me te veel. Ik heb er daarom voor gekozen om de opleiding die ik deed op hbo-niveau te gaan doen. Ik ben daarbij minder gaan werken. Ik loop nog wel bij de psycholoog om me door het rouwproces heen te helpen, daar ga ik nog wekelijks heen. Ik weet niet wat er was gebeurd als ik niet met maatschappelijk werk in contact gekomen was, ik had veel eerder aan de bel moeten trekken. Dat is een les die ik nu wel heb geleerd. Het is beter om op tijd toe te geven dat je het niet alleen redt, dan om op het moment dat het eigenlijk al te laat is.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn